நீலச்சாயம் வெளுத்துப்போச்சு டும் டும் டும் டும்….

ராசா வேசம் கலைசஞ்சு போச்சு டும் டும் டும் டும்….

ஏற்கனவே இராதாகிருஷ்ணன் B. Sc., CT, MSc., CT படிப்புகளை பொறியியற் கல்லூரிகளுக்கு வழங்க நடத்திய கூத்துக்களையும் அதற்கு கலை அறிவியல் பட்டங்களை வழங்கும் பல்கலைக் கழகங்கள் கடுமையாக எதிர்த்து வெற்றி பெற்றதையும் என் குரலில் ஒரு வருடத்துக்கும் முன்னரே புட்டுப் புட்டு வைத்திருந்தேன்.

இதில் இணையவழித் (ஆன்லைன்) தேர்வுகள் தான் கூத்தோ கூத்து… மாணவர்களைக் கல்லூரிகள் இணையதளம் வழியாகத் தேர்வு எழுத வைப்பது கூட கணினிக் காலத்தின் கட்டாயம் எனலாம். ஆனால் ஆன்லைனில் தேர்வுத்தாள் திருத்தும் கூத்துத் தான் பெருங்கூத்து.

இப்போது அய்யா வசமாக மாட்டிக்கொண்டார். இதற்குப்பிறகு இவர் வாழ்ந்து என்ன சாதிக்கப்போகிறார். மரியாதை, மானம் எல்லாம் டைட்டானிக்கில் மூழ்கிப்போன பிறகு பணத்தை வைத்துக் கொண்டு மணியாட்டிச் சாமியாராக வேண்டியதுதான். கல்வியை வியாபாரமாக்கும் இவர்களைப்போன்ற கூத்தாடிக் குப்பன்களை நடு வீதியில் நிறுத்தி எருமைச் சாணியைக் கரைத்து தலையிலுருந்து ஊற்ற வேண்டுமென்று தோன்றுகிறதல்லவா?

ராதாக்கிருஷ்ணன்

பெற்றோர்கள் தங்கள் குழந்தைகளை எவ்வளவு சிரமங்களுக்கிடையில் இரத்தக் கண்ணீர் சிந்தி படிக்கவைக்கிறார்கள். எவ்வளவோ மாணவமணிகள் படிக்க தங்கள் தூக்கத்தையும் உறவினர்களையும் விட்டு வெளியூரிலெல்லாம் சென்று தங்கிப் படிக்கிறார்கள். கல்விதான் வாழ்வில் முக்கியம் என்பதன் மகத்துவத்தைச் சொன்ன மகான்கள் வாழ்ந்த மண்ணில் இப்படியும் கொடுமை நடக்கிறது. இதையெல்லாம் நாம் பார்த்துக் கொண்டு சும்மாயிருக்கிறோம் என்றால் இதைவிடக் கேவலம் வேண்டுமா?

இவ்வளவு ஏன் ஆசிரியர் தினமாகக் கொண்டாடக் காரணமான அந்த அருமைப் பேராசிரியர் இராதாக் கிருஷ்ணன் பெயரை வைத்துகொண்டு ஆசிரியர் இனத்துக்கே களங்கம் ஏற்படுத்திய கோடாரிக் காம்பு இவர் என்று நாம் சொன்னால் அது மிகையில்லை. பணத்தையும் பதவியிலுள்ளவர்களையும் வைத்துத் தான் இவர் இப்படிவந்திருக்க முடியும் என்றால் முதலில் அந்தப் பணம் எங்கிருந்து வந்தது. எந்த அரசியல் தலைவர் இதற்குக் காரணமானவர். அவர் கொடுத்த பணத்திலேதான் இவர் இப்படியொரு மோசடிக்கு முதலீடு செய்திருக்க முடியும் என்கிற ரீதியில்தான் விசாரணை நடத்த வேண்டும்.

இவர் பதவிக்கு வரும்போதே பல பிரச்சனைகள் எழுந்தது. பல மூத்தவர்கள் பதவிக்குத் தகுதிபெற்றிருந்தும் இவர் வர அன்றே எதிர்ப்புக் கிளம்பியது. யாரும் தடுக்கவில்லை. இதற்கெல்லாம் ஒரு கூட்டம் காரணமாயிருக்கலாம் ஆனால் நமக்கென்ன என்று பேசாமலிருந்த நல்லவர்களுக்கும் அதில் பங்கு உண்டு.  அவர்களுக்கெல்லாம் சொல்லவேண்டியது என்ன தெரியுமா?

போங்கைய்யா போங்க….

உங்க வீடு தீப்பற்றி எரியும்போது இப்படித்தான் கண்டுகொள்ளாமல் போவீங்களா?

நம் சந்ததிக்கு ஆரோக்கியமான அறிவுள்ள சமுதாயத்தைக் கொடுத்துவிட்டுப் போவதைவிட உங்களுக்கு வாழ்க்கையில் வேறென்ன நோக்கமிருக்கிறது?

உலக வெப்பமயமாதலுக்கு எதிரான கொள்கை இப்போது காற்றில் பறக்கிறது. ஏதோ யாரோ ஆரம்பித்து வைத்தால் அதைப் பிடித்துக்கொண்டு கொஞ்சநாள் போர்க்கொடி தூக்காத குறையாக புரட்சிசெய்கிறோம். பிறகு அதையெல்லாம் மறந்துவிட்டு ஆட்டம்போட ஆரம்பித்துவிடுகிறோம். இந்த அரசியல்வாதிகளுக்கும் நமக்கும் என்ன வித்தியாசமிருக்கிறது.
பாலிதீன் பைகளைப் பயன்படுத்தக்கூடாது என்று ஒரு சட்டத்தைக் கொண்டுவந்த்து இந்த அரசாங்கம். கடைகள்தோறும் பாலிதீன் பைகளுக்கு பதிலாக நூற்பைகளும், சாக்கினாலான பைகளும் மற்றும் காகிதப்பைகளும் பயன்படுத்த சிலர் ஆரம்பித்திருந்தார்கள். ஆனால் அந்தச்சட்டம் சரியாக மக்களால் மதிக்கப்படாததால் அதன் இழுவையில் இப்போது தொங்கல் விழுந்துள்ளது.
மக்கள் மனதுவைக்காமல் எந்தக்காரியமும் நடக்காது. அதற்கான விழிப்புணர்ச்சியை நலச்சங்கங்கள் மக்களிடையே குறைந்தது ஒரு தலைமுறைக் காலகட்டத்துக்காவது தொடர்ந்து ஏற்றிக்கொண்டேயிருந்தால் ஒழிய நாம் திருந்தமாட்டோம்…
என்ன உங்கள் கருத்து?

ஒரு தனி மனிதனின் குமுறல்

என்குரல் வாசகர் திரு சக்திவேல் எழுதிய கடிதத்தை இங்கு பதிவிடுகிறேன்.

என் குரல் வலைப்பக்கத்தின் வாசகர்களுக்கு அன்பு வணக்கங்கள்…

நம் வாழ்வில் நடக்கும் உண்மைச்சம்பவங்கள் பெரும்பாலானவை கசப்பான உணர்வுகளையே நமக்குத்தருவது இயற்கைதான். ஆனாலும் தாங்கிக்கொள்ள முடியாத பல செய்திகளும் நிகழ்வுகளும் அடிக்கடி நடப்பதால் உள்ளம் குமுறுகிறது. அந்தக் குமுறல்களின் தொகுப்பாக இந்தக் கடிதத்தை வாசகர்களுக்காக எழுதியுள்ளேன். இதன் நோக்கம் மக்களின் விழிப்புணர்வை அதிகமாக்குவதே அன்றி யாரையும் புண்படுத்துவதல்ல.

“பொதுக்காரியங்களிலே ஈடுபடுகிறவர் யாராவது தன் கவுரவத்தைப் பற்றிச் சிந்திப்பாராயின், அவர் தன் சொந்த கவுரவத்துக்காகப் பொதுக்காரியத்தைப் பயன்படுத்திக்கொள்பவரே ஆவார்” -தந்தை பெரியார்.

தந்தைப் பெரியார் எவ்வளவு பெரிய கருத்தை மிகவும் எளிதாகச் சொல்லிவிட்டார். அவர் கனவு நமது சமுதாயத்தில் அடியோடு அழிந்து விட்டது.இதை அழித்தவர்கள் நம் அரசியல்வாதிகள்தான்.

பொதுக்கூட்டம் என்ற பெயரில் அவரவர் கட்சியையும் மற்றும் தனிப்பட்ட அவர்கள் கவுரவத்தைப் பெருக்கிக்கொள்ளவே முயல்கிறார்கள். அவர்கள் கட்சித்தொண்டர்கள் மட்டுமல்லாது, பொதுமக்களில் பலருக்கு அற்பப் பணம் கொடுத்து கூட்டம் சேர்க்கிறார்கள். மாநாடு என்ற பெயரில் இந்த அரசியல்வாதிகள் செய்யும் அட்டூழியத்துக்கு அளவே கிடையாது. சமீபத்தில் கோவையில் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் மாநாடு நடந்தது. அதில் அவர்கள் முன்னிருத்திப்பேசிய கருத்து என்னவென்றால் விலைவாசி உயர்வு. ஆனால் மாநாடு நடத்திய கட்சி ஆளும் கட்சியுடன் கூட்டணிவைத்துத்தான் ஆட்சி அமைத்துள்ளது. விலையுயர்வை தடுக்கவேண்டுமென்றால், அவர்கள்களால் மட்டுமே அது முடியும். ஊரை ஏமாற்ற இப்படி ஒரு நாடகம். மாநாடு ஆரம்பமான காலைநேரத்தில் ஒரு போக்குவரத்துக் காவலர்கூட சாலையில் இல்லை. எல்லாம் மாநாட்டு ஏற்பாடுகளுக்காக எடுக்கப்பட்டனர். தமிழ்நாட்டின் எல்லா ஊரிலிருந்தும் ஆந்திரா, கேரளா மற்றும் கர்நாடகாவிலிருந்தெல்லாம் வாகனங்கள் கொடிகட்டியபடி கோவையில் குவிந்தன. நல்ல நாளிலேயே கோவையில் போக்குவரத்து நெரிசல் சொல்ல வேண்டியதில்லை; அன்று போக்குவரத்தின் நிலைமையினைச் சொல்லவும் வேண்டியதில்லை. காவலர்கள் மக்களுக்கு பாதுகாப்பு அளிப்பதை விட்டுவிட்டு கட்சித்தலைவர்களுக்குப் பாதுகாப்பு அளிக்கச் சென்றது அநியாயத்திலும் அநியாயம்.

பத்திரிக்கைகள் அதற்கும் மேல். முழுப்பக்க விளம்பரங்கள் செய்திகளை விழுங்கி அன்று காட்சியளித்தன. சம்பாதிக்க இதுதான் இவர்களுக்கு வழியா? விற்க வேண்டுமென்பதற்காக சின்ன விஷயங்களையெல்லாம் ஊதிப்பெரியதாக்கிய வண்ணம் இருப்பவைதான் இந்தப்பத்திரிக்கைகள். தொலைக்காட்சிஊடகமும் அப்படித்தான் ஒவ்வொரு தொலைக்காட்சியிலும் ஒவ்வொருவிதமான செய்திகள். மக்களுக்கு செய்திகள் கொண்டு சேர்ப்பது பொதுசேவை நிறுவனத்தின் கடமை. ஆனால் அவர்களுக்குத் தகுந்தாற்போல் செய்திகளை மாற்றிக்கொள்வது மக்களுக்குச் செய்யும் துரோகம். உண்மைச்செய்திகளை மறைத்தோ மாற்றியோ சொல்வது எவ்வளவு பெரிய குற்றம். ஆனால் அதைத்தான் இந்த தொலைக்காட்சிகளும் பத்திரிக்கைகளும் செய்கின்றன. அவைகளில் பெரும்பாலானவை அரசியல்வாதிகளின் பத்திரிக்கைகள்தான்.

பெரியாரின் கருத்தை மதிப்பதும் மதிக்காமல் போவதும் அவரவர் தனிச்சுதந்திரம்; ஆனால், கவுரவத்துக்காக, தன்னலத்துக்காக பொதுமக்களைப் பகடைகளாக்குவது என்னைப் பொறுத்தவரை மன்னிக்கமுடியாத குற்றம்.

- சக்திவேல்